Welcome To My Blogရိုးအတဲ့ ႏြယ္ျမက္သစ္ပင္ေတြ
အေနနီးလို ့ အသြင္ေျပာင္းေတာ့
ျမက္ပင္ေတြလည္း လည္၀ယ္လာျပီ….။
အလွတရားေတြေတာင္
အေမွာင္ထုထဲမွာ ေရာင္နီေတြနဲ ့အတူ
ေပ်ာက္ဆံုးလာတယ္။။
ႏြယ္ျမက္ေတြမွာ ဦးေနွာက္မရွိဘူး
ဒီလိုဆိုရင္……..
ဦးေနွာက္ရွိတဲ့ လူသားေတြ
မ်က္စိထဲျမင္တာကို အမွန္ေတြး
ေတြးမိတာကို အမွန္လုပ္
ဒီလိုဆို……
ရုန္းထနုိင္တဲ့သစ္တစ္ပင္
မလြဲမေသြျဖစ္လာျပီေပါ့……..။
ရည္မြန္
တစ္ခါတစ္ရံ ထစ္ခ်ဴန္းဟီးလို ့
သူငိုခ်င္တိုင္း ငိုတတ္တယ္။
တစ္ခါတစ္ရံ ၀ုန္းဒိုင္းၾကဲလို ့
သူေဆာ့ခ်င္တိုင္း ေဆာ့တတ္တယ္။
တစ္ခါတစ္ရံ တည္ျငိမ္ေအးလို ့
သူျငိမ္ခ်င္တိုင္း ျငိမ္တတ္တယ္။
ဘ၀ဆိုတာ ထိုသုိ ့ပမာ
စြဲျမဲေတြးလို ့ မရဘူးကြယ္။
ရည္မြန္
ဒီညခ်ိန္ခါ ဆည္းဆာခ်ိန္မွာ
လက္ေတြ ့မွသည္ အိမ္မက္ဆီသို ့
ေအးျမျခင္းနွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းတို ့
ထပ္တူထပ္မွ် သူသယ္လာတယ္။
နာမည္ဂုဏ္သတင္း ေက်ာ္ၾကားေမႊးပ်ံ ့
သူ ့ေတးသံနွင့္ ဒီကာလမွာ
သာယာျငိမ့္ေညာင္း ေတးသံစဥ္လည္း
သူ ့အရိပ္မွ ခိုလွုံဖူးတယ္
သူ ့ရဲ ့ပံုရိပ္ ျမင္လွ်င္ျမင္ခ်င္း
လူသားတုိ ့၏ ရင္တြင္းမွာပင္
ျငိ္မ္းခ်မ္းသည့္ပန္း ဆင္ျမန္းနိုင္သည္
လမင္းအဆင္း၊လမင္းအခ်င္း။
ရည္မြန္
ေႏြလဂိမာန္၊ခါတန္ခူးမွာပ
ညီမွ်ေရစင္၊၀င္မတိုးနိုင္ဘု
ပန္းပိေတာက္ရယ္တဲ့ ခိုင္ေရႊ၀ါ
တစ္နွစ္မွာ တစ္ခါပြင့္ပါဘိ
နန္းထုိက္တဲ့ ေတာ္၀င္ပန္း။
ေၾကာင္ေတာင္ေတာ္နဲ ့ သၾကၤန္ျပီးမွ ေရးလိုက္တာပါ။။
ရည္မြန္
ဟိုမွာၾကည့္စမ္းပါ..
က်မရဲ ့မ်က္ရည္ေတြ
ပန္းပြင္းေလးေတြ ျဖစ္သြားျပီ
ျမူးတူးေပ်ာ္ပါးလို ့….
လွလိုက္တာေနာ္..။
တဒဂၤအမုန္းေတြ
ပယ္ျပီးတဲ့ေနာက္
တခဏအလြမ္းေတြ
ကြယ္သြားတဲ့ေနာက္
ေပ်ာ္စရာေန ့ရက္ေတြ….
လွလိုက္တာေနာ္..။
ေရာင္စံုကတၱီပါ ပန္းေမြ ့ယာမွာ
ထာ၀ရအိပ္စက္ရင္း
ရည္မွန္းခ်က္ ျမဲျမံစြာ
ဘာသာတရား ဦးထိပ္ထားလို ့
အလွတရားကို တန္ဖိုးထားသမွ်
အရာအားလံုးဟာ…….
လွလိုက္တာေနာ္……………။။
ရည္မြန္
ခ်စ္စရာ ့မ်က္နွာေလးေတြ
အျပစ္ကင္းတဲ့ သဘာ၀အလွ
ျဖူစင္တဲ့ ခံစားခ်က္ေလးေတြကို
သူတို ့မွာ ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္။
ဖေယာင္းလိုနူးညံ့တဲ့ စိတ္ေလးေတြ
ေအးျမတဲ့အျပံုးေလးေတြနဲ ့
ရင္ကို ျငိမ္းခ်မ္းေစတဲ့အစြမ္
သူတို ့မွာရွိတယ္။
ေၾသာ္…….ဒါကလည္း
အမုန္းေတြကို ကင္းေ၀းေစတဲ့
ေဆးတစ္ခြက္ပဲေပါ့။
(ေဖာ္ျပထားေသာ ဓါတ္ပံုမွာ က်မရဲ ့ညီမငယ္ေလး စုယဥ္မြန္ေထြးျဖစ္ပါတယ္ရွင္။)
ကိုခြန္ နဲ ့ မမညေလးေျပာမွ ကဗ်ာေတြ ပုိတင္ျဖစ္လိုက္တယ္။ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး ဒီလိုပဲ တစ္ညကို တစ္ပုဒ္ေတာ့ ေရးျဖစ္ပါတယ္။ခံစားခ်က္ေတြ မ်ားေနေတာ့ အန္ထြက္ကုန္တာ
ရည္မြန္
စစ္….စစ္……စစ္
ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ အဆံုးသတ္ပါ့
ဆရာသခင္ ကိုယ္ေတာ္မွုိင္း
မည္မွ်ပင္ေတာင့္တခဲ့လည္း
ျငိမ္းခ်မ္းေရးေလး
မျမင္ခဲ့ရဘူး……
မာသာထရီဆာ
မည္မွ်ပင္ ေျပာၾကားခဲ့လည္း
ေမတၱာတရားေတြ
ဒီကမၻာေျမကို မဖံုးလႊမ္းထားဘူး။
အသင္နွင့္ ကၽြန္ုပ္
ဘယ္လိုအနာဂတ္ေတြ
တည္ေဆာက္ၾကမလဲ…..
သြားၾကစို ့လား သူငယ္ခ်င္း
မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ေပးၾကမယ္.
ေပ်ာ္ရႊင္မွုေတြကို သယ္ေဆာင္သြားမယ္.
ေ၀၀ါးေနတဲ့ အနာဂတ္ေတြကို
ပံုေဖာ္ေပးၾကမယ္…။
အဘမွုိင္းလို……မာသာထရီဆာလို…
စြမ္းေဆာင္ခ်င္မွ စြမ္းေဆာင္နုိင္မယ္
သို ့ေပမဲ့……..
ကၽြန္ုပ္၏ဆႏၵ
ဒီစစ္ပြဲေတြ ျပီးဆံုးၾကပါေစ……
ျငိမ္းခ်မ္းေသာ ကမၻာသစ္ဆီသို ့
ညီညြတ္ေသာ တြဲလက္မ်ား
မျဖဳတ္စမ္း ေရွ ့တိုးၾကစို ့ရယ္…။
ရည္မြန္
ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း
သူငယ္ခ်င္း
ဇြန္လမိုးစက္ေတြၾကားမွာ
တို ့ေတြ ေပ်ာ္ျမူးခဲ့ၾကတယ္။
ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ဆို
အေျပးအလႊားတို ့ေ၀ွ ့ရင္း
တစ္ဦးနဲ ့တစ္ဦး ရွာေဖြၾကဖူးတယ္။
ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ေ၀ေ၀ဆာဆာနဲ ့
အိမ္မက္ေတြမက္ရင္း
ေပ်ာ္တျပံဳးျပံဳးေပါ့။
သူငယ္ခ်င္း
ေအာက္တိုဘာရဲ ့ မီးေရာင္စံုၾကားမွာ
တို ့ေတြ ေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးတယ္။
စိတ္ေကာက္ခ်ိန္ဆို
မေမာမပန္း ေခ်ာ့ျမဴရင္း
ရယ္ေမာစရာေတြ ေျပာခဲ့ဖူးတယ္။
စာေမးပြဲ(နွစ္လယ္)နီးတာနဲ ့
ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ စာေတြက်က္ရင္း
တစ္ေမ့တစ္ေမာေပါ့။
သူငယ္ခ်င္း
ဒီဇင္ဘာနွင္းစက္ေတြၾကားမွာ
စက္ဘီးတူတူစီးခဲ့ၾကဖူးတယ္။
ခရစၥမတ္ခ်ိန္ဆို
သီခ်င္းေတြဆိုရင္း ငါ့ဆီကို
မင္းတို ့ေတြ လာလည္ခဲ့ဖူးတယ္။
ငိုေၾကြးရတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ
စေနာက္မွုေတြနဲ ့ နွစ္သိမ့္ရင္း
အားေပးလို ့ေပါ့။
သူငယ္ခ်င္း
မတ္လ ပထမပတ္မွာေတာ့
ခြဲခြာရခ်ိန္ေတြ ေရာက္ခဲ့ဖူးတယ္။
လမ္းခြဲခ်ိန္ဆို
စကားေတြေဖာင္ဖြဲ ့ရင္း
၀မ္းနည္းၾကဖူးတယ္။
တြဲလက္ေတြ ျဖဳတ္ျပီဆို
မ်က္ရည္ေတြ စို ့နင့္ရင္း
ေက်ာခုိင္းခဲ့ဖူးတယ္။
ဒါေပမဲ့….အဲဒီလိုေက်ာခိုင္းရင္
(၃)လဆိုတဲ့ အခ်ိန္မတိုင္ခင္
အေ၀းၾကီးကို ထြက္လာရတယ္။
ဆုေတာင္းေနဆဲပါ
ျပန္ဆံုၾကရဖို ့ကိုေပါ့……
ဘယ္လုိပဲ ကြာေ၀းပါေစ
ငါအသိဥာဏ္ေတြ ရွင္သန္ေနသေရြ ့
မမုန္းမေမ့ မင္းတို ့ရဲ ့ျဖဴစင္တဲ့
နွလံုးသားေတြကို
ငါတမ္းတေနဆဲပါ…..
ေတာင္းဆိုလိုက္ပါတယ္
မင္းတို ့လည္း ငါ့ကို မမုန္းမေမ့
ထာ၀ရခင္မင္ေနၾကပါဦးေနာ္…….။
(ခ်စ္ေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ား ဒီပို ့စ္ေလးကို ေတြ ့ျမင္ပါေစလို ့ ဆုေတာင္းေနမိတယ္။)
ရည္မြန္
အသိတရားမရွိလို ့လား…….
မဟုတ္ပါဘူး။
စိတ္အလိုလိုက္ရင္ အမွားတစ္သိုက္
ခ်ီတတ္လာလိမ့္မယ္။
မေကာင္းမွန္းသိရက္နဲ ့မေရွာင္
ဇြတ္တရြတ္ ဒီစိတ္ေတြ
မင္းတို ့ေမ့လိုက္ပါ။
ရည္မွန္းခ်က္မဲ့ေစတဲ့ ခႏၶာ
မင္းမေတာင့္တပါနဲ ့။
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ေစတဲ့ ဘ၀
မင္းမေလွ်ာက္လုိက္ပါနဲ ့။
အေတြးတစ္ခ်က္ မင္းလြဲလိုက္တာနဲ ့
မျပင္နုိင္တဲ့ အေျခအေန
မင္းလက္ခံရလိမ့္မယ္။
ငါယံုၾကည္ပါတယ္
မင္းဟာ မင္းမိခင္အတြက္
သားလိမၼာတစ္ေယာက္
ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုတာကိုေပါ့။
ဒီေလာက္ဆိုရင္ပဲ
မင္းရဲ ့ဘ၀ သာယာပါလိမ့္မယ္…..
မ်က္ရည္မ်ားကင္းေ၀းလို ့
လွပတဲ့ဘ၀ေတြကို ပိုင္ဆိုင္နိုင္ၾကပါေစ…..
သူငယ္ခ်င္းတို ့ေရ………။
(လူငယ္အားလံုးသို ့ရည္ရြယ္ရင္း ဒီကဗ်ာေလးကို ေရးသားလိုက္ပါသည္။ေအ့စ္ေရာဂါမွ ကင္းေ၀းနုိင္ၾကပါေစ……..)
ရည္မြန္
သခင္……..
အမုန္းမဲ့တဲ့ သခင့္အခ်စ္
အကၽြန္မွန္းဆလို ့
လြမ္းေနဆဲပါ။
သခင္……
မၾကင္နာလို ့ နာက်င္ေစသည့္တိုင္
အကၽြန္ ေမ့မရလို ့
တမ္းတေနဆဲပါ။
သခင္………
နွုတ္ဆက္ပါတယ္ဆိုတဲ့ ေနာက္ဆံုးစကား
အကၽြန္ရင္ထဲမွာ ပဲ့တင္လို ့ေနဆဲပါ။
သခင္………
မင္းကို မခ်စ္နိုင္ဘူးဆိုတဲ့ သခင့္အသံ
ဘယ္နွစ္ၾကိမ္တိုင္ျပီလဲလို ့
အကၽြန္ ့နွုတ္ခမ္းက ထြက္လို ့ေနဆဲပါ။
ဒါေပမဲ့ သခင္………..
ေသခ်ာတာတစ္ခုရွိတယ္။
အကၽြန္ ့ဦးေခါင္း သခင့္ေျခရင္း
မညြတ္တြားဘူး။
အကၽြန္ ့မ်က္ရည္ သခင့္ေျခရင္း
မခစားဘူး။
အကၽြန္ ့နွလံုးသား သခင့္ေျခရင္း
မဦးခိုက္ဘူး။
အဆံုးမသတ္နိုင္တဲ့
ေ၀းကြာျခင္းေတြၾကားမွာ
သခင္နဲ ့အကၽြန္
အရွုံးမေပးစတမ္း
ယွဥ္ျပိုင္ရမယ္ေလ
သခင္ဦးခိုက္လာတဲ့ ေန ့အထိေပါ့……….။
ရည္မြန္
ဇူလိုင္မိုးစက္၊ေစာမနက္၌
အသက္နဲ ့ရင္း၊ခ်စ္သမီးကို
ေမြးဖြားသန္ ့စင၊္ရင္မွနို ့ရည္
တုိက္ေက်ြးခဲ့သည့္ ေမြးမိခင္။
တာ၀န္တစ္ဖက္၊ေခ်ြးတစ္စက္နွင့္
အေျပးအလႊား၊ေမေမ့ရင္ခြင္
ခ်စ္သမီးရဲ ့မိုးေကာင္းကင္။
တစ္ေန ့ေတာ့ေလ…………..
ရွင္ကြဲခြဲရ၊ေမေမနွင့္က်မ
အဆံုးမဲ့ေသာ၊လမ္းတစ္၀က္မွာ
ဘ၀သစ္ပင္ မြဲေျခာက္သြားတယ္။
(ယခုအခ်ိန္တြင္ က်မသည္ က်မေမေမနွင့္ အနီးဆံုးတြင္ ျပန္လည္ ေနခြင့္ရျပီျဖစ္ပါသည္။)
ရည္မြန္
ခႏၶာတစ္ခုျဖစ္တည္ဖို ့
အသက္နဲ ့စေတး ေမေမ့ေသြး
ခ်စ္သမီးေသာက္စို ့ခဲ့ဖူးတယ္…..
အနာဂတ္ဘ၀ လွပဖို ့
ေမတၱာနဲ ့ေရး ေမေမ့အေတြး
ခ်စ္သမီး ေတာင့္တခဲ့ဖူးတယ္…….
ဘ၀တစ္ခုေအာင္ျမင္ဖို ့
ပညာနဲ ့ဆင္ ေမေမ့ရင္ခြင္
ခ်စ္သမီး နားခိုခြင့္ေလး ရလိုက္တယ္…..။
(နုိင္ငံတကာမိခင္မ်ားေန ့အမွတ္တရ ေက်းဇူးရွင္ ေမြးမိခင္သို ့)
ရည္မြန္
ခဏတာေပ်ာ္၈ႊင္မွဳအတြက္
ဘ၀တစ္ခုရဲ ့အသက္
ဂုဏ္သိကၡာဆိုတာကို
ေပးဆပ္လိုက္ခဲ့ရတယ္။
မာနတရားအတြက္ေတာ့
ယွဥ္ျပုုိင္နိုင္တဲ့သတၱိ
ငါ့မွာ မရွိပါဘူးေလ။
အာကာမွာ ပုိင္ဆိုင္တာ
ၾကယ္တစ္စင္းမွ မကဘဲ။
လျပည့္၀င္းကေတာ့
သူ ့ရင္ခြင္မွ ာခို၀င္ေနလို ့ေပါ့။
ျပိုးျပိုးပ်က္ပ်က္ ၾကယ္စင္
ငါလည္း ၾကယ္တစ္စင္းပဲ မဟုတ္ဘူး…..
ငါဟာ အမွုန္အမႊားေလး တစ္စက္ပါ။
ဒါေပမဲ့လည္း
အာကာမင္းၾကီးရယ္
ငါဟာ မင္းရင္ခြင္ထဲမွာ ခို၀င္ရင္း
မင္းရဲ ့ေလွာင္ေျပာင္သံကို
ဂုဏ္ယူစြာနဲ ့ပဲ လက္ခံေနတယ္။
မင္းသိရဲ ့လား……..
ငါဟာ မင္းရင္ခြင္ရဲ ့ေလညွင္းေၾကာင္း
ထာ၀ရေပ်ာ္ရႊင္စြာ အိပ္စက္နုိင္ေတာ့မယ္ေလ……။
ရည္မြန္
တိမ္တိုက္ငယ္တစ္ခု လြင့္ေမ်ာေနေလရဲ ့။
တစ္ခါတစ္ေလ ကစင့္ကလ်ားနဲ ့
ျပန္ ့က်ဲသြားတတ္တယ္။
တစ္ခါတစ္ေလ ၾကယ္နဲ ့လေတြကို ဖံုးအုပ္ထားတယ္။
တစ္ခါတစ္ေလ မ်က္ေမွာင္ကုတ္လို ့
အလင္းအုပ္ထားတယ္။
တစ္ခါတစ္ေလ ပူေလာင္တဲ့ ေနမင္းကို
ကာကြယ္ေပးျပန္တယ္။
တစ္ခါတစ္ေလ သည္းၾကီးမည္းၾကီး
အျငိဳးၾကီးစြာ ခုန္ဆင္းလာတယ္။
ဒါေပမဲ့…….ေလျပင္းေ၀ွ ့လိုက္ရံုနဲ ့
သူမွာလြင့္ေမ်ာရရွာတယ္။
ရည္မြန္
ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့ အနာဂတ္
က်မဘ၀ထဲ ျပန္၀င္လာေရာ့သလား
အမွတ္မထင္ ခံစားခ်က္္ေလးပါ
ယံုၾကည္မွုဆိုတဲ့ တံတုိင္းကို လွဲျဖိဳလို ့
တန္းတန္းမတ္မတ္ၾကီး ၀င္လာတယ္……
က်မအသားေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္လို ့
မ်က္ရည္ေတြလည္း ျပည့္လို ့ေပါ့။
ခံစားခ်က္ကို ေရွ ့တန္းတင္ဖို ့ မစဥ္းစား
ျမဲျမံတဲ့ သတၱိေသြးေတြနဲ ့သာ
သံသရာဆံုးအထိ သြားခ်င္လိုက္တာ…….
ဒါေပမဲ့ေလ……………………။။
ရည္မြန္
ျမန္မာ စံေတာ္ခ်ိန္
ကြၽန္မအႀကိဳက္ Musics ေလးေတြ
