Thanks For Visiting...!

က်မရဲ ့ရင္ထဲမွာ ေပါက္ကြဲထြက္ေတာ့မွာမို ့ ဒီကဗ်ာနဲ ့ပဲ ထြက္ေပါက္ေပးလိုက္ပါတယ္။ က်မရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ ျဖစ္ရပ္ေလးပါ။ က်မ(က်မတို ့)ဟာ က်မတတ္နုိင္တဲ့ေနရာကေန
က်မ အစြမ္းရွိသေလာက္ က်မရဲ ့ ပတ္၀န္းက်င္အတြက္ ေနတစ္မင္း၊လတစ္စင္းမဟုတ္
ရင္ေတာင္ ၾကယ္တစ္ပြင့္ေတာ့ ျဖစ္ရမယ္လို ့ ေမွ်ာ္လင့္ထားပါတယ္။က်မတို ့မွာ မမွီဘူး
ဆိုတာ မရွိပါဘူး။ က်မအမုန္းတီးဆံုး အရာျဖစ္တဲ့ တစ္ပါးသူနဲ ့နွုိင္းယွဥ္ေျပာျခင္းကို က်မ
တစ္ေယာက္တည္းမဟုတ္ပဲ က်မနဲ ့အတူခံလိုက္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ပါ က်မ
ဒီကဗ်ာကို ေရးဖြဲ ့လိုက္တာပါ။ က်မ တို ့ဟာ ေလာကၾကီးရဲ ့လိုအပ္ခ်က္တိုင္းအတြက္
အလင္းတန္းေတြလိုပဲ စြမ္းတဲ့ဘက္က ထြန္းလင္းၾကလ်က္ပါပဲ ဆိုတာ က်မတို ့တစ္ဖြဲ ့
လံုးကို လူညံ့ေတြပါ၊ လူပ်င္းေတြပါလို ့ ေျပာတဲ့ cooperation မရွိဘူးလို ့ေျပာေျပာ
ေနတဲ့ မိတ္ေဆြကို သိေစခ်င္တာပါပဲ

ေနေရာင္ျခည္ရဲ ့အလင္းတန္း
လူသားေတြအတြက္ ရွင္သန္မွု၊
လတစ္စင္းရဲ ့အလင္းတန္း
လူသားေတြအတြက္ ေအးခ်မ္းမွု၊
ၾကယ္တစ္ပြင့္ရဲ ့အလင္းတန္း
လူသားေတြအတြက္ လမ္းျပမွု၊
ကြဲျပားမွုေတြရဲ ့ၾကား
တစ္မ်ိဴးဆီ ထိန္လင္းလို ့
ကမၻာေျမၾကီးရဲ ့တာ၀န္ကို
တစ္ဖက္တစ္လမ္းက ထမ္းရင္း
သူတို ့ေတြ တာ၀န္ေက်တယ္။
မတူညီတဲ့ လူသားေတြၾကား
အစြမ္းသတၱိေတြ ျခားနားလို ့
သူမတတ္ဘူး ငါတတ္တယ္လို ့ဟစ္ေၾကြး
ပါးစပ္မရွက္တတ္ေပမဲ့
ၾကားရသူေတြအဖို ့ နားရွက္စရာပါ။
သူ ့မွာမရွိတဲ့အစြမ္းငါ ရွိလို ့
ငါ့မွာမရွိတဲ့အစြမ္း သူ ့မွာရွိတယ္ဆိုတာ
မသိတာလား…. မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္တာလား။
စြမ္းရည္ေတြ မတူညီေပမဲ့
အက်ိဴးျပဳမွုျခင္းေတာ့ တူပါတယ္
အားလံုးဟာ ေလာကၾကီးကို
အလွဆင္ၾကတယ္။

ထက္ရည္မြန္အိ

အခု က်မ ဘာပို ့စ္တင္ရင္ေကာင္းမလဲလို ့စဥ္းစားလိုက္မိတဲ့အခ်ိန္ ခ်စ္စြာေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို သတိရရင္း ဒီကဗ်ာေလးကို ကြန္ပ်ဴတာေပၚမွာ တစ္ခါတည္း ရိုက္လိုက္မိတယ္။ က်မဒီကဗ်ာကို ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္မစစ္ထားဘဲ က်မရင္ထဲကအတိုင္းေလးဘဲ ပို ့စ္တင္ထားတာပါ။ ရင္ထဲက လာတာကို တုိက္ရုိက္
ေရးခ်ျပီး တစ္ခါတည္းပို ့စ္တင္လိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်မတို ့သူငယ္ခ်င္း ေတြဟာ
အနီးစပ္ဆံုးနဲ ့နားလည္မွုအရွိဆံုး၊အေပ်ာ္ရႊင္ဆံုးနဲ ့အျငိမ္းခ်မ္းဆုံး၊ မာန္မာန အကင္း
စင္ဆံုးနဲ ့ ခြင့္လႊတ္မွု အျပည့္အရွိဆံုး ျဖစ္မယ္ လို ့က်မယံုၾကည္ထားပါတယ္။ က်မ
ေရးထားတဲ့ကဗ်ာက

ျငိမ္းခ်မ္းေသာတြဲလက္မ်ား

ညီညြတ္တဲဲ့လက္ေတြ
တြဲယွက္လို ့……
စုစည္းတဲ့ အင္အားေတြ
ေပါင္းစည္းလို…. ့
နားလည္မွုေတြနဲ ့
ေဖးမကူရင္း……
ၾကယ္ေတြလေတြ
စုံလင္တဲ့ ေကာင္းကင္ျပာ
မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းတစ္ေနရာမွာ
ဆံုေတြ ့ခဲ့ၾကတယ္။
အမုန္းတရားေတြ
ေ၀းလြင့္လို ့……..
ေအးခ်မ္းမွုေတြ
စုေ၀းလို ့….
ေပ်ာ္ရႊင္မွုေတြ
ေ၀ငွရင္း…….
တို ့တေတြ
ရည္ရြယ္ခ်က္တိုင္းအတြက္
အနာဂတ္ရဲ ့ပန္းခင္းအတြက္
ပန္းတိုင္ေရာက္တဲ့အထိ
ဆက္လွမ္းေနၾကတယ္။
တစ္ေန ့မွာ ဆံုေတြ ့ျပီး
တစ္ခ်ိန္မွာခြဲၾကရေပမဲ့
မေျပာင္းလဲနုိင္တဲ့ တို ့အတိတ္ေတြ
မကုန္ခန္းနုိင္တဲ့ တို ့ရဲ ့စကားေတြ
မခန္းေျခာက္နုိင္တဲ့ တို ့ရဲ ့သံေယာဇဥ္ေတြ
အေနနီးနီး….အေနေ၀းေ၀း
တစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ ကူညီလို ့
အားအင္သစ္ေတြ ေမြးဖြားရင္း
ေရွ ့ဆက္ၾကစို ့ သူငယ္ခ်င္းတို ့ေရ…….။
(၂၀၀၇-၂၀၀၈ Wide Horizons ေက်ာင္းသားမ်ား သို ့မဟုတ္ ခ်စ္ေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္)
ထက္ရည္မြန္အိ

က်မ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ရဲ ့ chorus ကေလးတစ္ခု တင္ေပးခ်င္ပါတယ္။

Hand in hand we stand
All across the land, we can make this world
a better place in which to live…
Hand in hand we can
Start to understand, breaking down the world that come
Between us for all time………………….Arriam
(That is our WH students’ favorite song)

Htet Yee Mon Eai

ဘာရယ္မသိ အေတြးလြန္ေနရင္
မင္းက တုိးညွင္းတဲ့အသံနဲ ့
ငါ့ကို ေျခာက္ျခားေစတယ္။
တစ္ခါတစ္ေလ အိပ္မေပ်ာ္တဲ့အခါ
မင္းက ပံုျပင္ေတြ ေျပာေနသလို
သီခ်င္းေတြ ဆုိျပေနသလို
ငါ့ဆီကို ေရာက္ေရာက္လာတယ္။။
ဂေယာင္ေျခာက္ျခား
လန္ ့နိုးမိရင္လည္း
မင္းက ငါ့ကို ေျပာင္ေခ်ာ္ေခ်ာ္နဲ ့
စေနာက္ေနတတ္တယ္။
တကယ္ေတာ့
မင္းဟာ ငါ့အတြက္ မရွိမျဖစ္ဆိုလည္း
မမွားဘူးေလ။
ညရယ္….
မင္းနွိပ္စက္ပံုက
သာယာလြန္းတယ္………။

ထက္ရည္မြန္အိ

က်မဘာပို ့စ္တင္ရင္ေကာင္းမလဲလို ့စဥ္းစားလိုက္ေတာ့ ဟုိတစ္ရက္က မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ေမးတဲ့ စကားကို မွတ္မိလိုက္ပါတယ္။ က်မကို ေမးတယ္.. ခပ္စြာစြာေကာင္မေလး လားတဲ့။ က်မ ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိဘူး။ က်မေျပာလိုက္တာကေတာ့
မဟုတ္ပါဘူး လို ့ပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ က်မ နည္းနည္းေတာ့ စြာပါတယ္။ က်မ နုိင္တဲ့ သူေတြနဲ ့
ဆိုရင္ က်မစြာတယ္။ က်မကိုခ်စ္တဲ့ က်မ မိသားစုထဲမွာဆိုရင္လည္း စြာတယ္။ ဒါေပမဲ့ အျပင္
မွာေတာ့ မစြာပါဘူး။ အေၾကာင္းက က်မ စြာမိလို ့ ျပသနာျဖစ္မွာ စိုးတာပါ။ က်မ ဘ၀မွာ
တစ္ခါမွ က်မ ခပ္စြာစြာျပန္ေျပာလို ့ ျပသနာ ျဖစ္ရတယ္ဆိုတာ မရွိဘူး လို ့ေျပာလို ့ရပါတယ္။
က်မကို သူငယ္ခ်င္းေတြက အရမ္းစတယ္။ နည္းလမ္းစံုနဲ ့စတယ္။ ဒါက က်မ ကံေကာင္း
တာလား ကံဆိုးတာလားေတာ့ က်မ မသိဘူးေလ…။ ဒါေပမဲ့ စိတ္ဆိုးတယ္ဆိုတာေတာ့
ရွိတယ္။ က်မ အရမ္းကို စိတ္ဆိုးတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြက က်မရဲ ့ စကား အမွားတစ္ခြန္း
ပါရင္လည္း အဲဒီ့အမွားကို ေကာက္ျပီး စတတ္ၾကတယ္။ က်မ စကားေျပာတဲ့ ပံုစံကိုလည္း
စတယ္။ က်မ စကားေျပာရင္ ပါးစပ္တင္မကဘူး။ မ်က္ခံုးကပါ လိုက္ျပီး ေျပာတတ္တယ္
ေလ။ ဖုန္းေျပာရင္ေတာင္ က်မ မ်က္ခံုးက အျငိမ္ မေနနုိင္ဘူး။ ဘာျဖစ္လို ့လဲ က်မ မသိဘူး။
ၾကိုးစားျပင္တယ္ မရဘူးေလ။ ဒီေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ ့ စေနာက္ စရာ တစ္ခုျဖစ္ေနတာ
ေပါ့။ က်မ စိတ္ဆိုးတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ က်မ သည္းခံျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္အမွားေၾကာင့္ ျပသနာ
ျဖစ္မွာ စိတ္ဆိုး စိတ္ေကာက္ ၾကရမွာကို မလိုခ်င္တာပါ။ တစ္ခါတစ္ေလ စေနာက္တာ
မကေတာ့ဘူး။ အရမ္းကို ဆိုးရြားလာတယ္။ က်မ နားမေထာင္ခ်င္ေတာ့ရင္ အျခားတစ္ဖက္
ကို ထြက္သြားတယ္။ က်မတို ့က သူငယ္ခ်င္းေတြေပမဲ့ က်မအျမင္မွာေတာ့ အနီးစပ္ဆံုး ေမာင္နွမေတြ ပဲ။ ေမာင္နွမေတြ အခ်င္းခ်င္းရန္ျဖစ္ေနလို ့ ဘယ္ျဖစ္ပါ့မလဲေနာ္။ အရာရာကို
တစ္ခါတစ္ေလ နားလည္ေပးျပီး တစ္ခါတစ္ေလ ဥေပကQာ ျပဳတာဟာ အေကာင္းဆံုး
ျဖစ္မယ္လို ့ က်မ ထင္တယ္ေလ..။ ဒီေတာ့ က်မက ခပ္စြာစြာလား မစြာဘူးလား ခန္ ့မွန္း
ၾကည့္ေပါ့ေနာ္…။(တစ္ခါတစ္ေလ အဲဒီ့စတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုေတာ့ ျပန္စတတ္တယ္)

ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္
ထက္ရည္မြန္အိ

ကိုယ့္နွလံုးသားမွာ
စိတ္ညစ္စရာေတြနဲ ့
ျပည့္နွက္ေနတဲ့အခါ
အစဥ္အျမဲ ၾကိုဆိုေနမဲ့ရင္ခြင္
ေ၀းကြာျခင္းေတြရဲ ့
အဆံုးတစ္ဖက္မွာ
ညီမ်ွမွုေတြအျပည့္နဲ ့
ဘ၀ရဲ ့ နားခိုရာ တစ္ခုရွိတယ္။
နွင္းေတြက်ေနတဲ့အခ်ိန္
ေႏြးေထြးမွဳေတြ ေပးတဲ့သူ
မိုးေတြ ျခိန္းေနတဲ့အခါ
ေခ်ာ့ျမဴလို ့သိပ္တတ္သူ
ေႏြဥတုက နွိပ္စက္တဲ့အခါ
ေမတၱာေရေအး ပတ္ဖ်န္းေပးတဲ့သူ
သူဟာ ေလာကမွာ တစ္ေယာက္ပဲရွိတယ္။
ရွုပ္ယွက္ခတ္ေနတဲ့ ေလာကမွာ
အမွားမဖက္ အမွန္မက္ေအာင္
ထြန္းလင္းလမ္းျပေပးတဲ့သူ
တန္ဖိုးရွိတဲ့ဘ၀တစ္ခု ပိုင္ဆိုင္ရဖို ့
လိုအပ္တာမွန္သမ်ွ
အစီအစဥ္တက် ညြွန္တတ္သူ
မ်က္ရည္တစ္စက္ မက်ရေလေအာင္
အျပံုးတစ္ဖက္ အေခ်ာ့တစ္လွည့္
အားေပးတတ္တဲ့သူ……
သူဟာ…သူဟာ…
ခံယူခ်က္တစ္ခုအတြက္
ဘ၀ရဲ ့အစိတ္အပိုင္းနွစ္အခ်ိဴ ့ကို
အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ နွစ္ျမွပ္ခဲ့သူ..
က်မေမေမ…. ႏွစ္ေပါင္းရာရွည္
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ…။

(၅.၁၁.၂၀၀၇ တြင္ က်ေရာက္ေသာ ေက်းဇူးရွင္ေမြးမိခင္ရဲ ့ေမြးေန ့ရက္ျမတ္သို ့ ရည္စူးလ်က္)

ခ်စ္သမီး
ထက္ရည္မြန္အိ

Dear Every visitor,