Welcome To My Blogလမ္း
ေမွာင္မိုက္တဲ့လမ္း ဆူးရွတဲ့ဓါးသြား
မတ္ေစာက္တဲ့ ေက်ာက္ေဆာင္
သူမမွုခဲ့ပါဘူး။
ရဲရင့္တဲ့ သတၱိ ေပးဆပ္မွုအနတၱေတြနဲ ့
တိတ္တဆိတ္ငိုေၾကြးရင္း
သူကျပခဲ့တယ္။
ခ်စ္သူ ့ရင္ခြင္က ေျပးထြက္
ခႏၶာကိုယ္ကို စေတးလို ့
တိုင္းျပည္အတြက္ ယစ္ပူေဇာ္
သူ မိုက္မဲခဲ့တာ မဟုတ္ရပါဘူး။
ဒီလိုနဲ ့လမ္းဆက္အေလွ်ာက္
ေနာက္ဆံုး ဘ၀ရဲ ့အခ်ိန္
အမွန္လမ္းနိဗၺာန္ သူ၀င္ခဲ့ပါတယ္။
ရည္မြန္
(အမၺပါလီအတြက္ ခံစားေရးဖြဲ ့သည္။)
2 comments:
ဒီကဗ်ာေလး အေတာ္ေကာင္းတယ္ ရည္မြန္
ေက်းဇူးေနာ္..မမဂ်စ္
Post a Comment